![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مدح و مناجات با سیدالشهدا علیهالسلام ( اربعین حسینی )
من از آن موقع که طفلی بیزبان بودم حسین خـادم نـاقـابـل این آسـتـان بـودم حـسین خرج روضه کردم و زهرا برایم خرج کرد سود کردم پیش تو گرچه زیان بودم حسین از جوانی خـوبتر پیـرِغـلامی شـماست شوق پیری داشتم وقتی جوان بودم حسین راه افــتــادم بـرایـت پـیــشــوازم آمـدی هرقدم مدیون لطفی بیکران بودم حسین بـین خـوبـانت من بیآبـرو را هم بـخـر چون سگی در انتهای کاروان بودم حسین منکه بودم دیرتر راهی مقـتل میشدی کاش یارت میشدم کاش آن زمان بودم حسین عفو کن هروقت راحت آب خوردم در مسیر عفو کن هروقت زیر سایبان بودم حسین تــاول پـایـم فـدای پـای دخـتـرهـای تـو بخدا موکب به موکب یادشان بودم حسین خواهری از شام برگشت و چنین فریاد زد بیتو بین مجلس نامحرمان بودم حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در برگشت به کربلا
از آن زمان که دور زِ کربو بلا شدم بر هر چه داغ و درد و بلا مبتلا شدم لحـظه به لحـظه از غـم تو آب رفتهام عُمریست گوییا که من از تو جدا شدم برخیز و بین حسین که لب تشنهام هنوز گـریان به یادِ کام تو صبح و مسا شدم برخیز و بین حسین که نیلی شده رُخم چهـره کـبـود، هـمسـفـرِ نـیـزهها شـدم من زینبم که چهرۀ من فرق کرده است حالا شـبـیه حـضرت خـیـرالنّساء شدم بایـد شـبـیه مـادرمـان هم شـوم حـسین آخـر سـپـر برای زن و بـچـههـا شـدم گـیـسوی من سفـید شد و قـامـتم خـمید بیکس اسـیـرِ مـحـنتِ بـیانـتـهـا شـدم من روی ناقـهها و تو هم روی نیزهها مـهـمـانِ بــزمِ کـوفـه و شـامِ بـلا شـدم هر طـور بـود بـاز کـنـارت رسـیـدهام زائـر بـه پـاره پیـکـرِ در بـوریـا شـدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در برگشت به کربلا
بعد از تو چهل مرتبه طوفان دیدم من زلف تو را به نی پریشان دیدم گـفـتـم کـه فــراق را نـبـیـنـم دیـدم هرجا که سرت بود، من آنجا بودم هر جا که نـیاز شُد چو زهرا بودم یـا از سـر نـاقـه دخـتـرت میافتاد یـا وقـت نـمـاز خـواهرت میافتاد با بغـض چقدر فـتـنه سازی کردند با قـتل تو حـسّ سرفـرازی کردند تـا مـوی رقـیــه را مـرتـب کـردم انـگـار هــزار مـرتـبـه تـب کـردم ما را به خـدا مردم مغضوب زدند مرهم به دل زخمی ما خوب زدند هر وقت ز روی نی سلامت کردم در چشم تو احساس رضایت کردم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها در اربعین سیدالشهدا
با سری بر نی، دلی پُر خون، سفر آغاز شد این سفر با کولهباری مختصر آغاز شد کـربـلا اما بـرای زینب از این پیـشتر از شـکـاف فـرق خـونین پـدر آغاز شد کربلا شاید که با تیری به تابـوت حسن کـربلا شاید که با خـون جگـر آغاز شد خیمهای که سوخت، زینب را به حیرت وا نداشت کـربلا از شعـلههای پـشت در آغاز شد کربلا را دیدهای از چشم زینب؟ معجزهست! وَه! چه اعجازی که با شقّالقمر آغاز شد اربعین، زینب مجال گریه بر این داغ یافت پس مـحـرم تازه در ماه صفر آغاز شد کربلا با داغ هفتاد و دو تَن پایان گرفت کـربـلای دیگـری با یک نفـر آغاز شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت سکینه سلاماللهعلیها در برگشت به کربلا
شفق نشسته در آغوشت ای سحر برخیز ستاره میرود از هوش، یک نظر برخیز کبوتری که به شوق تو بال در خون زد به بام عشق تو گسترده بال و پر برخیز چو من به حسرت یک چشم بوسه بر قدمت نشـسـته در ره تو خاک رهگذر برخیز رسیده زائـر دلخـستهای ز غـربت راه که مانده از سفری سرخ دربه در، برخیز شـبانههای شـب شـام را دلـم طـی کـرد به هُرم چلّه نشـستم در این سفر برخیز کنون که خون دلم سرخ همچو لالهٔ دشت به چهره میچکد از چشمهای تر برخیز یه یک اشاره بگویم: قسم به حرمت عشق سکـیـنه آمـده از راه، ای پـدر! بـرخـیز
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در برگشت به کربلا
سلام ای چهرهٔ در خون نشسته سلام ای شیـشـهٔ عـطر شکـسته سـلام ای نــور قــرآن مـقــطـع سلام ای زلف مشکـین گـسسته رسـیـدم من کـنـارت ای بـرادر کـنـم گـریـه نـثـارت ای بــرادر چو شمعی قطره قطره آب گشتم شـدم شـمـع مـزارت ای بـرادر بــیـا دورت بـگــردم نــازنــیــم کــنـار قــبـر زیـبـایـت نـشـیـنـم بگـویم از غـم و درد و جـدایـی جـمـال خـوب رویان را بـبـیـنم به پـای قـبـر خود مـادر نداری سرت را روی زانویش بزاری نـوازش میکـنـم خاک مـزارت بریزم من گلاب اشک و زاری بـگــویـم درد دلهـای نـگـفـتــه اسـیـری و غـم پـهـلـو شکـسـته بـبــیـن امــروز آوردم بــرایـت ربـاب و دخـتـران نـو شـکـفـته بـسـازم مـن بـرایـت سـایـبـانـی بگیرم من برایت روضه خوانی اگـر فرصت شود من میگـذارم به روی قـبر تو سنگ و نشانی تو رفـتی شد تـمـام این دلـم غـم شـبـیـه مـادرم شـد مـونـسم غـم نـبـود حـتـی بـرایـم هـم زبـانـی خـدا خیرش دهد شد هم دمم غم بـرای کـودکـان بـودم پـرسـتـار طـبـیـبی بیقـرار و چـشم بیدار هـمش فکـرم کـنار نیـزهات بود خدا نگذاشت من را بیعلـمـدار چهل منزل اسـیر و تـشنه کامی نگـاه خـیـره سـرهـای حـرامـی چـهـل منـزل دویدنهای کودک بـه پـشـت نـاقـۀ پـر ازدحــامـی ربـاب و لایی لای بینـصیـبـش نــوای خـوانـدن امـن یـجـیـبـش خـدایـا قـسـمتـش کن بار دیگـر بگـیـرد در بغـل طفـل عزیزش ز داغت بین چسان حساس گشتم به رنگ ارغـوان و یـاس گشتم دو دسـت ساقی ات افـتاده دیـدم پـی رأس تـو و عـبـاس گـشـتـم تــمـام قــافـلـه بـیتـاب بــودنــد زدست حـرمـله بیخواب بودند نـمـیدانـم چـه کـرده بـا رقـیــه تـمـام شـامـیـان شــاداب بـودنـد تــمـام راه دیــدم مـن سـرت را به زیر نعـل مرکب پیکـرت را الـهـی کـاش مـن زنــده نـبــودم که بینم خـنجری بر حنجرت را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در برگشت به کربلا
اربعین شد و ببین که زینب آمد از سفر پیر گـشته خواهـرت نمیشناسیَم دگر من فـدای تـربت غـریـبت ای برادرم ای بهـار بیگـنـه خـزان شـده بـرابرم لحظهای درنگ کن که تا بگویم از سفر لحظهلحظه، شهرشهر و کو به کوی و در به در جملهای بگویمت ز غصههای سینهسوز زینب تو پیر شد حسین در این شبانه روز بود زیـر آفـتـاب، پـارههـای پیـکـرت گشت سایبان من ز روی نیزهها سرت سنگ کوفـیان کجا و گـوشۀ لب امـام میکشد مرا حسین، خاطرات شهر شام از نظر نمیرود هجوم چوب خیزران گریههای مـادران و نالههای دختران زخم عشق توست مانده بر تنم نشانهها مـثـل مـادرم شـدم اسـیـر تـازیـانـههـا گرچه غصه روز و شب مرا غم رباب داد بـیـشتـر غـم رقـیـهات مرا عـذاب داد دختر سهسالهات کتک به هر بهانه خورد در کشاکش سفر ز زجر تازیانه خورد آنچنان رقـیهات سـرت فـشرد در بغل تا به وصل تو رسید و شد طبیب او اجل در کنار تو حسین، غصهاش تمام شد تا ابـد سـه سـالۀ تو میـهـمان شـام شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال جامانده ها از زیارت اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
باز بـاید سر کـنم با خاطـرات اربعـین خاطرات گریه در صحن یل اُمُّ البنـین از مرور خاطـراتش نیـز لذّت میبـرم مینشـسـتم رو به ایـوان امیرالمومنین خوب یادم هست هر موکب که رفتم، پهن بود زیر پـای زائـرانت بـالِ جـبریـل امـین با چه شوقی تاول پاهای خود را میشمرد زائری که بود گویا با ملائک همنشین دستهدسته وارد کرب وبلایت میشدیم گـوئـیـا بـودیم دسـتـان خـدا در آسـتـین این سفر تا کربلا ایکاش برگشتن نداشت هاتفی میگفت با ما: فادخـلوها خالدین من تـمام سـال را با اربعـیـن ت زندهام ادعایی هم ندارم، عاشـقی یعـنی همین با زبان تازیانه هیچکس صحبت نکرد در میان راه هر جایی که میخوردم زمین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در برگشت به کربلا
از اول گـل هـر سخـن بود زینب کـسـای روی پـنـجتـن بـود زینب چنان مـادرش ممـتحـن بود زینب بـدون تـبـر بتشـکـن بـود زیـنب قـمر بـود زیـنب! گهـر بود زینب و مـمتـاز از هـر نظـر بود زینب کسی مثل این آیه عـصمت ندارد کـم آورده بـاشد؟ حـقـیـقـت نـدارد به جز با حسین عشق خلوت ندارد به جز کربلا میل و رغبت ندارد خوش است اینچنین سر کند تا قیامت بــرادر بــرادر کـنـد تـا قــیـامـت گهر از دو چشمش چکیده چکیده به اینـجـا رسـیـده خـمـیده خـمـیده چه درد بـدی از کـشیده! کـشیـده! صـدایـش مـیآیـد بـریـده بــریــده سـلام ای سـلـیـمـان بیخـاتـم مـن بغـل کـن مرا بـاز هـم محـرم من بـه گـودال افــتـادی و مــادر آمـد و با قلب صد پارهاش خواهر آمد همینکه تورا بوسه زد لشگـر آمد لباس تو با زحـمـت از تن درآمـد نبرّید خنجر! به خونت وضو کرد دلم زیر و رو شد تو را پشت و رو کرد کـشـیـدنـد ما را به مـیـدان کـوفـه گـذر کـردم از راه بــنـدان کـوفـه نــمـودم رســوا شـغــالان کـوفــه عجب غـربتی داشت زندان کوفه به تـفـسـیـر قـرآن من اجـر دادنـد سرت رفت بر نی مرا زجر دادند مرا کـوچه کوچه مرا خـانه خانه مـرا بـا بـهــانـه مــرا بـیبـهــانـه بـه زور لـگـد، سـیـلی و تـازیـانه کـشـیـدنـد بـیـن گـذر وحــشـیـانـه ربـاب تو را با کـتک میکـشیـدند به ویـرانه ما سـرک میکـشـیدنـد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح حضرت زینب سلاماللهعلیها در اربعین سیدالشهدا
اربعین یک گوشهای از جلوههایِ زینب است بیقراریِ دل از شور و نوایِ زینب است هر کجایِ کربلا رفتی بدان که هر وجب بیگمان یک جلوهای از خاکپایِ زینب است مثـلِ حـیـدر رفـتـه و مـانـند زهـرا آمـده خصلتِ این دو عمیقاً در صدایِ زینب است وقتِ رفتن قد رشیده، وقتِ برگشتن کمان استـقامت اوّلین درسِ وفـایِ زینب است در نمازِ شب حسـینش را به خاطر آورد هیچ میدانی چه رزقی در دعایِ زینب است خطـبهاش درهم شکـسته هیبتِ اهلِ نفاق شام تسخـیرِ دمِ خـیـبرگـشایِ زینب است هالهای از نور بر گِردش تجّلی مینمود شرمگین معنایِ عفّت از حیایِ زینب است سر فرود آوردنش را کس ندیده در جهان گرچه بارِ غصّهها بر شانههایِ زینب است هرکه دور افتاده از بابُالحسین، راهش دهید مطمئناً روضهها دارالشفـایِ زینب است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال جامانده ها از زیارت اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
وقت ضیافـت آمد و در پشت در ماندم امسال من در این قفس بیبال و پر ماندم جا ماندم از کربوبلا و در بهدر ماندم این روزها جـانم به لـب آمد اگر مانـدم انگـار که روی زمـین تنهـا ترین هستم مـحروم از خـیر کـثـیر اربـعـین هـستم مونس نـدارم غـیر این چشـمان گریانم خیره شدن بر عکس شش گوشه است درمانم زوّار، راهـی بـهــشـتـنـد و پـریــشـانـم خیلی خجالت میکشم من از حسین جانم کارم فقط اشک است و ناله از فراق دوست تربت ببوسم هر سحر از اشتیاق دوست اصلا نـدیـده پـسـتی و روی سـیاهـم را دیده همیشه خـواهش و شوق نگاهم را قـبل از دعـایم داده هر آنچه بخواهم را او مـطمئـنا خـوب میدانـد صلاحـم را من راضیام بر آنچه که جانان پسندیده امسال قـربـانش شوم هجـران پـسندیـده تـنهـا پـناه و مـلـجأ جـا مـانـدهها مـشهد در وقت غربت دلخوشی هر گدا مشهد شاه خـراسـانی صدا زد که بـیا مـشهـد تنهـا شدم رفـتم به جـای کـربلا مـشهـد خـیـلی رئـوفـانـه به فـریـادم رسـید آقـا خیلی عـطوفـانه سرم دسـتی کـشـید آقا دستـم به دامـانت آقـا کاری بـرایـم کـن قدری از این درد و غمِ در سینهام کم کن و انظر إلیَّ...سائـلت را باز محرم کن سلطان! بـرات کـربـلایـم را فـراهم کن تسکین هر درد و غمی روضه است، میدانی ابن شبیبم، چند خطی روضه میخوانی؟ فابک علی المظلوم، جدم دست و پا میزد فابک علی المحروم زینب را صدا میزد فابک علی المهموم، خولی بیهوا میزد فابک علی المغموم، پیری با عصا میزد او نیزه میخورد و علی آن لحظه آنجا بود عطشانِ زیر دست و پا فرزند زهرا بود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() حماسۀ پیاده روی اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
یـادت میآیـد زیر پـرچـم گـریه کردیم هرجا حسین گفتند، در دم گریه کردیم تا کربلا رفتیم و با هم روضه خواندیم تا کـربـلا رفـتـیم و با هم گـریه کردیم این که روایت گـفـته زائـر عـرشـیانـند یـعـنی کـنـار نـوح و آدم گـریه کـردیم در زیـر بـارانی که نـمنـم بود، ما هـم از اصغرش خواندیم و نمنم گریه کردیم چـندین سـه سـاله در مـیان راه دیـدیـم بر روضهای که شد مجسّم گریه کردیم خـسـتـه شـدیم و با قـد خـم راه رفـتـیم یک لحظه بعدش بر قد خم گریه کردیم گـفـتـند تا کی گـریه بر آقای مـظلـوم؟ گـفـتـیم که اللهُ اَعـلـم ... گـریه کـردیـم تنهـا نه بر کـرب و بلا و هـر مقـامش بر عکـسهای کـربلا هم گـریه کردیم این اشکها آبیست بر دوزخ، به والله فـردا پـشیـمـانـیم اگر کم گـریه کـردیم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و زمزمۀ حماسۀ اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
باز دل زمزمه و شـور و نوا میگیرد عـطـری از قـافـلـۀ آل عـبـا میگـیـرد بـاز در مـاه صـفـر بـوی مـحـرّم آمـد هر که مَحرم بشود رنگ عزا میگیرد اربعیـن است که دلها به تپـش میافـتد قـلبها بـوی رگ خـون خـدا میگیرد حـجِّ ما حـجِ حـسینی ست خـدا میداند حاجیِ عشق از این مروه صفا میگیرد کـربلا بر همه حتی به مـدینه اُولاست زینب از نـیـمۀره کـربوبلا میگـیرد جابر از خانه برون شو که رسد موکب عشق این نوای دلِ زهـراست که پا میگیرد خـیمۀ فـاطـمه در کـربو بلا بـرپا شد جـبرئـیل است که ذکر شهـدا میگیرد هر که دارد هـوس کـربو بلا بـسمالله حاجـت آریـد که امروز دعـا میگیرد زائـر از مـرتـبۀ خـویش نـگـردد آگـاه این مقامیست که در روز جزا میگیرد دل مــا را حــرم الـلـه نــوشـتـنـد ازل حرم اینجاست، دلت راه کجا میگیرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با سیدالشهدا علیهالسلام ( اربعین حسینی )
عاشق حضرتِ حق بود و سراسر بخشید هرچه را داشت نه با حوصله! با «سر» بخشید تـا ابـد لـنـگـرِ کـشـتـی نـجـات خـود را متمایل به حـیا کرد و به خـواهر بخشید تا که اوضاعِ زمینگیریِ فطرس را دید إذنِ پرواز به او داد؛ سپس «پر» بخشید دستچین کرد خدا محض طوافِ رویش آن زمـانی که به ما رتـبـۀ نوکـر بخشید متـولّـد شده بـودیـم چه گـریـان... ما را مـادرش آمد و با گـریه به مـادر بخشید زیـنت دوش نـبـی بـود و بـرای اثـبـات هـمۀ سیـنـهزنـان را به پیـمـبـر بخـشـید عدهای را وسـطِ روضه و بعـد از توبه عـدهای را وسـطِ صحـنۀ محـشر بخشید زیرِ قبّه، شب جمعه، کرَمش عام شد و زائـرانِ حـرمـش را دو بـرابـر بخـشـید اربـعـیـن یـادِ غــریـبـیِ حـسـن افـتـاد و خـیل زوّار خودش را به برادر بخشید!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر سینه زنی اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
خـسـتـه تـریـن زائـر کـرب وبـلا آمـده خــواهـر دلـخـونـت از شـامِ بـلا آمـده در غـم هجرانت از غصه خمیدم ببین خیز و به چشم خودت موی سپیدم ببین ای درد و درمانم یا حسین ای آرام جـانـم یـا حـسـیـن چـون شمعـی آبـم کردی ای سالار من خـانـه خــرابـم کـردی ای ســالار مـن جانم حسین، جانم حسین، جانم حسین *********************** بـر ســر نـی دیـدهام دیــدۀ گـریـان تـو خـیز و بـبـین گـشـتهام پاره گریبان تو رأس پُر از خـون تو بر سر نی دیدهام طشت زر و خیزران، مجلس می دیدهام سرنیزه با حنجرت چه کرد با پیکـر بیسـرت چه کرد نپـرسـی از خـواهـر چرا سیـنه چاکی مـن بــمــیـرم و نـبــیـنـم زیـر خــاکـی جانم حسین، جانم حسین، جانم حسین *********************** کی رود از خـاطـرم خـاطـرۀ قـتـلگـاه خاطـرۀ قـتـل یک تـشـنـه لـب بیگـناه خاطرۀ خـنجـر و ضربه به روی گـلو در دل این قـتـلگـاه شد بدنت زیرو رو وای از ســوز آه مـــادرت نعل اسب و جسم بیسرت سـهـم زیـنـبـت شـد نـصـیـب دیـگـران رأس پــاکـت شـد بــازیـچـۀ ایـن و آن جانم حسین، جانم حسین، جانم حسین *********************** حق بده از فرط غم پیش تو هقهق کنم حق بده تا همچـنان دخـتـر تو دق کـنم پیش نگـاه تو شرمـندهام و سر به زیر حال خـراب مرا بین و سراغـش نگیر از بسکه بعد از تو غصه خورد در بین ویـرانه جان سپرد مثل مـادر دسـتـش بر پهلـو میگـرفت تا نـبـیـنم صـورتش را، رو میگـرفت جانم حسین، جانم حسین، جانم حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر سینه زنی اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
مرا باشد برای روز محشر بهترین توشه رَوَم از مرقد مولا به سوی قبر شش گوشه حسینجانم حسین، حسینجانم حسین ********************** رسد یک کاروانِ خسته و غمدیده و مُضطر کنار تربت سـرخِ شهـیدِ تـشنه و بیسر ********************** رسد زینب کنار خاکِ پاکِ شاه مظلومان بخواند روضۀ شام و خرابه با دلی سوزان ********************** چو شمعی شد وجودم در فراق دلبر و دلدار کجا بودی حسین جان رفته زینب بر سرِ بازار ********************** برادر جان دلم یادِ مدینه روضه میخواند چهل منزل کتک خوردم که زنده دین حق ماند ********************** اگرچه در عزای جانگدازَت قامتم شد خم علمدار تو گـشتم در میان خِـیل نامَحرم ********************** مرا باشد برای روز محشر بهترین توشه رَوَم از مرقد مولا به سوی قبر شش گوشه حسینجانم حسین، حسینجانم حسین ********************** رَوَم به جانب گودالِ غم با اشک و سوز دل به ذکر یا حسین و یا رقیه، یا ابوفاضل حسینجانم حسین، حسینجانم حسین ********************** روم آنجا که زینب دیده بر نیزه سر دلبر همانجا که ز کینه لالۀ زهـرا شده پرپر حسینجانم حسین، حسینجانم حسین ********************** روم آنجا که چشم عالمین از غصه گشته تر روم آنجا که روی دست بابا داده جان اصغر حسینجانم حسین، حسینجانم حسین ********************** روم آنجا که آید نالـههای غربت زهـرا روم آنجا که دستش شد جدا آن تشنه لب سقا حسینجانم حسین، حسینجانم حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر سینه زنی اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
دل نوای نینوا دارد،آرزوی کربلا دارد هر نفس با شور عاشورا، نغمۀ یا لیتنا دارد میکِشد ما را یک نگاه تو میکُـشد ما را قـتـلگـاه تـو یا حسین مظلوم، یا حسین مظلوم (۲) **************************** ما بسیجیهای روح الله، با شهیدان عهد خون بستیم روز اول یا علی گفتیم، تا به آخر با علی هستیم عشق این دلها جز ولایت نیست راه و رسم ما جز شهادت نیست یا حسین مظلوم، یا حسین مظلوم (۲) **************************** خوش بُود که در صراط حق، پیرو خون خدا باشیم میرویم پای پیاده تا، اربعین کرببلا باشیم ما مُعـطّر از لاله و یاسـیم سینه زنهای کفّ العـباسیم یا حسین مظلوم، یا حسین مظلوم (۲) **************************** یا حسین بن علی مولا، آرزویم این بُوَد آقا که شوم در این مسیر عشق، همسفر با مهدی زهرا ای امـام مـا یـا ا بـاصـالـح العَـجـل مـولا یا ابـاصـالح یا حسین مظلوم، یا حسین مظلوم (۲) ****************************
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر سینه زنی اربعین سیدالشهدا علیهالسلام
با قامت خمیده از، هجوم داغ و غصهها برا زیـارت حسین، زینب رسیده کـربلا ذکر دلـش شده به چـشم گـریان غریب دشت کربلا حسین جان ************************** چـه کــاروانی آمـده، از سـفــر شـام بـلا همه ستم کشیده و، اسیـر ظلم و طعنهها ************************** به یُـمنِ خونِ شهدا، وَ مدد صاحب عـزا شکر خدا جهانی شد، نهضت سرخ کربلا ************************** بـا مـددِ امــام رضـا، یـادِ امــام و شـهـدا از حرمِ شاه نجف، میریم به سوی کربلا میگیم به صد نوا و شور و افغان غریب دشت کربلا حسین جان ************************** به یاد غربت حسین، مرثیه خوان ماتمیم مـا نـایـبُ الــزّیـارهٔ، مـدافـعـان حـرمـیـم بجای رهـبـرم که جـان فـدایش میریم زیـارت حـسین بـرایش ************************** شده شُکـوهِ اربعـین، حِیرتِ کلّ عالَـمین میره به سوی کربلا، لشگر زینب و حسین رسـیـده کــربـلا بـا قـامـت خـم زیـنب مـحـزونـه بـا آه و مـاتـم رســد نــوای او تــمــام دوران غریب دشت کربلا حسین جان
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با امام علیهالسلام در بازگشت به کربلا
برخیز و ببـین عاقـبت و آخرمان را لبهای ترک خورده و چشم ترمان را برخیز که از باغ خزان خورده ببینی گـلهـای کـبــود آمـدۀ پـرپـرمــان را در آتـش خـیـمه دل من رفـت مـدیـنه آمـد نـظـرم ســوخـتـن مــادرمـان را بعد از تو و عباس حرم رفت به غارت طوفان سـتم بُرد زر و زیـورمان را کم بـود بیـفـتـم به خـدا از روی ناقـه بر نیـزه که دیدم سـر آب آورمان را در امـنـیت کـامل چـشـمان تو بـودیم با نیـزه گرفـتـند که دور و برمان را یک شهر به ماخیره و من خیره به چشمت دیدی تو خودت از روی نی محشرمان را جان دادن ما در ملا عام طبیعی است هر چند نبردهست کسی معجرمان را از شام همین قـدر بگویم که شکستند با ضرب لگـد شاخۀ نیـلـوفـرمان را در فکر ربابـیم هـمه گر چه گرفـتـیم گهـواره چـوبـی عـلیاصغـرمـان را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با امام علیهالسلام در بازگشت به کربلا
من نیمهجان زِ داغ تو در این سفر شدم در هجـر تو بـبـین چـقـدر پیـرتر شدم من آب رفـتهام! تو مرا میشـناسیام؟ از داغ هجـر تو بنگـر خونجگـر شدم از غصه آب شدم! مرا میشـناسیام؟ من زینـبم! اگر چه کمی مختصر شدم آن زینـبم که بیتو نکـردم شبی سحـر چون شمع، آب، بیتو به شام و سحر شدم سنگـینترین مصیـبـتم این بود بعدِ تو با قـاتلانِ سـنگ دلـت هـمـسـفـر شـدم از کوچههای شام چه گـویم برای تو؟ آماجِ سنگ و طعـنۀ هر رهگـذر شدم هر جا که تـازیـانه به اطـفال میزدند بـا یـادِ مـادرم تَـنِـشـان را سِـپـر شـدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با امام علیهالسلام در بازگشت به کربلا
دراین سفر افغان و زاری كارِ من بود با خون دل چشم انتظاری كارِ من بود یك كارون غم بود و من هم یك پرستار در شامِ مـاتم غـمگـساری كارِ من بود مــیسـوخــتـم بــا نــالــۀ دردانــۀ تـــو بـهـرِ رقـیـه بـیقـراری كـارِ مـن بــود من بـودم و افــغـان و زاری یـتـیـمـان این اضطراب و دل فكاری كارِ من بود تا كـودكـانت را نـشـانـه رفـت دشـمـن بودم سپر چون جان نثاری كارِ من بود میسوخت چشمم از شرارِ ضربِ سیلی گریان شدن با چـشم تاری كارِ من بود من بودم و سجاد تو در سوز و در تب در این سفر شب زنده داری كارِ من بود یك لحظهام پیـش دشمنت ساكـت نبودم با خواندن آن خطبه یاری كارِ من بود گر لحـظـهای جـسمِ كـبـودم را بـبـیـنی گویی چو مـادر پاسـداری كارِ من بود
: امتیاز
|